رویترز: عراق مرجعی نشان خواهد داد آیا ایالات متحده میتواند شرکای تجاری ایران را تحت فشار قرار دهد؟

رویترز می گوید: عراق میتواند نمونهای باشد از چگونگی اجرای تهدید ایالات متحده برای مجبور کردن کشورهایی که شریک تجاری ایران هستند به خروج از سیستم مالی مبتنی بر دلار .
به گزارش «انرژی امروز» از رویترز، واشنگتن پیش از این تعدادی از بانکهای عراقی را که به تجارت با تهران متهم شدهاند، تحریم کرده است، اگرچه از اقداماتی که اقتصاد متحد استراتژیک هر دو کشور را ویران میکند، اجتناب کرده است.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، هشدار داده است که هر کشوری که به ایران شریان اقتصادی بدهد، با عواقب شدیدی روبرو خواهد شد. این میتواند شرکای تجاری اصلی ایران در سالهای اخیر یعنی چین، امارات متحده عربی، ترکیه، هند، پاکستان و عمان را در این چارچوب قرار دهد.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده، روز دوشنبه از «حمله اقتصادی» علیه ایران با تحریمها خبر داد و گفت که شرکای تجاری آن هدف قرار خواهند گرفت، بدون اینکه نامی از آنها ببرد. چگونگی تأثیر ایالات متحده بر اقتصاد عراق
ایالات متحده، از زمان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳، کنترل مؤثری بر دلارهای حاصل از فروش نفت این کشور، عمدتاً از طریق بانک فدرال رزرو نیویورک، داشته است که به واشنگتن قدرت نفوذ فوقالعادهای بر امور بغداد میدهد.
عراق، متحد نادر ایالات متحده و ایران، با بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار ذخیره ارزی در ایالات متحده، به شدت به حسن نیت واشنگتن برای حفظ درآمد نفتی و جریان مالی خود متکی است.
رویترز در اواخر سال ۲۰۲۴ یک شبکه قاچاق سوخت را فاش کرد که حداقل ۱ میلیارد دلار در سال برای ایران و نیروهای نیابتی آن در عراق درآمد ایجاد میکند. سایر همسایگان ایران که در طرحهای مشابه دخیل هستند، ممکن است با بررسیهای مشابهی از سوی واشنگتن روبرو شوند.
در حالی که ایالات متحده در مقایسه با سایر شرکای تجاری اصلی ایران، نفوذ منحصر به فردی بر عراق دارد، جایگاه دلار آمریکا به عنوان محور تجارت جهانی، دامنه نفوذ آن را بسیار گسترده میکند. ایالات متحده تاکنون چه اقداماتی علیه عراق انجام داده است؟
در ماه آوریل، رویترز گزارش داد که ایالات متحده ارسال ۵۰۰ میلیون دلار پول نقد به عراق را متوقف کرده و بخشهایی از همکاریهای امنیتی را به حالت تعلیق درآورده است تا بغداد را بر سر شبهنظامیان تحت حمایت ایران تحت فشار قرار دهد. در ماه ژانویه، واشنگتن بنا به گزارشها، سیاستمداران ارشد عراقی را به تحریم – از جمله تحریم درآمدهای نفتی – در صورت پیوستن چنین گروههایی به دولت بعدی تهدید کرد.
دولتهای متوالی ایالات متحده در سالهای اخیر با تحریم بانکهای عراقی سعی در مسدود کردن این جریان دلار داشتهاند، اگرچه برخی از بزرگترین بانکها از این تحریمها در امان ماندهاند.
نخستوزیر فعلی عراق به عنوان نامزدی که برای دولت ترامپ قابل قبول است، ظهور کرد، دولتی که به طور مداوم بغداد را برای مهار نفوذ تهران تحت فشار قرار داده است.
نیل کویلیام، عضو وابسته در اندیشکده چاتهام هاوس مستقر در بریتانیا، گفت: فشارهای ایالات متحده هزینهها و خطرات معاملات مالی با ایران را افزایش داده و مؤسسات عراقی را مجبور به بهبود رعایت مقررات کرده است. اما این امر روابط اقتصادی عراق با ایران را که فراتر از سیستم مالی است، قطع نکرده است – و بغداد را بین وابستگی خود به واشنگتن و تهران گرفتار کرده است.
کوئیلیام گفت: “کشورهایی مانند چین یا ترکیه اقتصادهای بزرگتری دارند و فضای بیشتری برای جذب فشار دارند. عراق جایگزینهای کمتری دارد و تابآوری مالی آن به طور قابل توجهی کمتر است.”
آسیبپذیری آن کمتر از مقیاس تجارتش با ایران و بیشتر از وابستگیاش به دسترسی مداوم به معماری مالی تحت رهبری ایالات متحده ناشی میشود.


