آن 9 نفر چه شدند؟
تعداد رای موافق حبیب الله بیطرف به عنوان وزیر پیشنهادی نیرو از تعداد افرادی که برای نطق موافق با او به عنوان وزیر پیشنهادی ثبت نام کرده بودند کمتر شد. او با 133 رای موافق در برابر 132 رای مخالف و 17 رای ممتنع از مجلس رای اعتماد نگرفت آن هم در شرایطی که 142 نفر برای سخنرانی در حمایت از او ثبت نام کرده بودند.
جالب آنجا است که طی روزهای آغازین بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی افراد و اشخاص مختلفی که معمولا از اعضای فراکسیون مستقلان ولایی و فراکسیون امید بودند(نظر اکثر نمایندگان ولایی در رای ندادن به گزینه های اصلاح طلب قابل پیش بینی بود) با قاطعیت از رای آوری او صحبت می کردند و حتی آنجایی که شک و شبهه ای درباره رای اعتماد به گزینه هایی مانند رحمانی فضلی برای وزارت کشور یا آذری جهرمی برای وزارت ارتباطات مطرح میشد هیچ یک حتی سخنی بیان نمیکردند که ظن جا ماندن بیطرف از کابینه دولت به مخیله ها برسد.
این نظرات و نگاهها نه در روز رای گیری و زمان دفاع وزیر پیشنهادی نیرو بلکه از روز شنبه کم کم چرخش پیدا کرد البته احتمالا به همان سبک و سیاق تغییر نظرات در باره رحمانی فضلی که برخی از مستقلین ولایی مانند جعفر زاده ایمن آبادی و برخی از فراکسیون امیدی ها معرفی دوباره او را اشتباه بزرگ روحانی میدانستند و اعلام می کردند نمی گذارند باردیگر او بر مسند وزارت بنشیند(که نشست).
پس از اعلام پایان جلسه روز پنج شنبه و شروع دوباره مجلس در صبح شنبه در برخورد با نمایندگان، وقتی جویای حال رای بیطرف میشدیم؛ اغلب فراکسیون امیدی ها همچنان با قاطعیت از رای دادن به او و البته سایر وزرای کابینه صحبت میکردند اما گویا در میان مستقلان ولایی قضیه تفاوتی پیدا کرده بود؛ هیچ یک نظر خاصی نداشتند و به شکلی از اظهار نظر درباره او اجتناب می کردند و در نهایت قضیه را موکول به بعد از دفاعش میکردند.
اگر چه مشخص نیست چه شد که حتی افرادی همچون احمد صفری، عضو فراکسیون امید این عدم رای اعتماد را طبیعی عنوان کرد و گفت: برخی نمایندگان استان های زاگرس نشین با توجه به سابقه و رزومه کاری آقای بیطرف در موضوع انتقال آب، معتقد بودند که با ورود بیطرف به ساختمان شیشه ای وزارت نیرو و تصدی این وزارتخانه، طرح انتقال آبِ غرب و جنوب به مرکز تسریع می شود. و اگر چه ممکن است نظر نمایندگان حاضر در مجلس، بر مبنای سخنان وزیر پیشنهادی و همچنین موافقان و مخالفان او تغییر کند اما آن 9 نماینده دیگری که حاضر بودند به سود بیطرف سخنرانی کنند چه شدند؟
سئوال دیگری که شاید اینجا پیش بیاید این باشد که چرا سلام امینی که چندی پیش از بررسی عملکرد و دفاع وزیر پیشنهادی نیرو در گفتگو با انرژی امروز از اظهار نظر درباره بیطرف اجتناب می کند و با اشاره به اینکه کارنامه ایشان بد نیست میگوید:ان شاءالله رای بیاورد و جعفرزادهایمن آبادی نیز در گفتگو با انرژی امروز درباره آقای بیطرف به همین یک جمله بسنده می کند که آقای بیطرف خیلی بی طرف است و دیگر سخنانش را ادامه نمیدهد.
البته معمول اظهار نظرها درباره عدم موفقیت بیطرف همانند سخنان صفری است. چنانچه عباس پاپی زاده، نماینده مردم دزفول، احمد مازنی، نماینده مردم تهران و محمدرضا پور ابراهیمی، نماینده مردم کرمان هم علت جاماندن بیطرف را مسائل منطقه ای و مشکلات استانهای جنوبی بازمانده از دوران فعالیت او عنوان کردند.
این استدلال ها اگر درست باشد باردیگر این سئوال باقی می ماند که آن 9 نفر مگر از عملکرد بیطرف در مناطق مختلف کشور بی خبر بودند؟ مگر اینکه بپذیریم مساله بیشتر به پاسخ امینی در علت عدم تفوق وزیر پیشنهادی باز میگردد. او پس از نیاوردن رای اعتماد توسط بیطرف به صراحت می گوید: بخشی از موفق نبودن آقای بیطرف به نحوه «تعامل» وی برمی گردد.
به عبارتی بیطرف در تعامل با این 9 نفر هم موفق نبوده است؟ گویا تردد در راهروهای مجلس برای بیطرف نه تنها مفید نبوده بلکه مضر هم بوده است.
در پایان البته باید به این موضوع اشاره کرد تا آنجا که ما از عملکرد بیطرف می دانیم، ایشان در حوزه های مربوط به وزارت نیرو به نسبت سایر وزرای این سالها هم فردی توانمند و هم محبوب بوده است. ضمن اینکه اکثر کارشناسان این حوزه بر این که او در صنعت برق دارای استراتژی مشخص و مقبولی است، صحه می گذاشتند؛ و به گفته حسین امیری خامکانی، عضو کمیسیون انرژی مجلس، 160 نفر از آنها از بیطرف حمایت کرده اند.
حال منظور از تعامل چه بوده و چرا نمایندگان با وضعیت ویژه ای که در این وزارت خانه از نابسامانی ها به چشم می خورد، حاضر شدند این وزارتخانه را بدون سکاندار بگذارند و ریسک معرفی وزیر دیگری را قبول کنند؛ مساله ای است که فعلا رمزگشایی نشده است.
