آیا در تخمین جذب کربن توسط جنگل‌ها اغراق شده است؟

تا به امروز وقتی صحبت از جذب کربن اتمسفر شده، اولین فکری که به ذهن بشر رسیده است، کاشت درخت است. اما حالا دانشمندان می‌گویند احتمالا در این مورد اغراق شده است.

به گزارش «انرژی امروز» مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که احتمالا درختان نتوانند به اندازه‌ای که انتظار می‌رفت کربنی را در خود ذخیره کنند که عامل گرمایش جهانی‌ست؛ محققان دریافتند که فتوسنتز همیشه باعث نمی‌شود جنگل‌های ما در جذب کربن موفق باشند.

جنگل‌ها یک ابزار دفاعی حیاتی هستند در برابر فروپاشی اقلیمی، اما قدرت درختان در کمک به ما برای مقابله با تغییر اقلیم، به میزان دی‌اکسید کربنی بستگی دارد که می‌توانند به چوب تبدیل کنند. دانشمندان ۱۳۷ مکان را در سراسر ایالات متحده مطالعه کردند و دریافتند که درختان ماه‌ها قبل از رسیدن به آن نقطه‌ای از سال که فتوسنتز قطع می‌شود، رشد خود را متوقف می‌کنند.

موضوع این است که بسیاری از مدل‌های اقلیمی، میزان جذب دی‌اکسید کربن را از طریق میزان فتوسنتز انجام شده تخمین می‌زنند نه رشد واقعی چوب درختان. به این معنی که اکثر مدل‌ها فرض را بر این گرفته‌اند که اگر فتوسنتز انجام شود، رشد چوب هم خواهید داشت. اما موکوند پالات رائو، دانشمند چرخه کربن در رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی در دانشگاه کلمبیا می‌گوید: اینطور نیست. صرف وجود فتوسنتز بیشتر، لزوما به معنای رشد بیشتر درختان در آینده نیست.

محققان در مکان‌هایی در شرق ایالات متحده دریافتند که حدود ۳۶درصد از جذب کربن سالانه پس از توقف رشد درختان در اواخر تابستان رخ داده است. در مکان‌هایی در کالیفرنیا، این میزان حدود ۲۶درصد بود.

اندازه‌گیری‌های دقیق‌تر در چهار مکان نشان داد که رشد چوب محدود به دوره‌های خشکی و دمای پایین بوده، که با افزایش جهانی دما و افزایش موج گرما و خشکسالی، این دوره‌ها نادرتر می‌شوند. همین که شرایط خشک و گرم حاکم می‌شود، فعالیت رشد فورا متوقف می‌شود، در حالی که به نظر می‌رسد فتوسنتز با سرعت کمی کاهش یافته ادامه می‌یابد.

هفته گذشته، گزارشی منتشر شد که نشان می‌داد بشر باید با فناوری‌های جدید، حتی سریع‌تر از سرعتی که پنل‌های خورشیدی را مستقر کرده، کربن را از جو زمین جذب کند. اقداماتی مانند کاشت درختان، بخش عمده‌ای از تلاش‌های بشر برای حذف دی‌اکسید کربن را از آن خود کرده در حالی که تنها مسئول حذف ۰.۱ درصد از ۲.۲ میلیارد تن دی‌اکسید کربنی‌ست که سالانه در سطح جهان حذف می‌شود.

محققان اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که آیا جدا بودن میزان فتوسنتز و مقدار رشد چوب که مشاهده کرده‌اند، در سایر گونه‌ها و مناطق درختی نیز قابل مشاهده است یا خیر. به باور محققان، ظرفیت جنگل‌ها برای ذخیره کربن در درازمدت به میزان کربن جذب شده و تبدیل آن به رشد چوب بستگی دارد.

اگر کربن جذب‌شده بیشتر به سمت مصارف گذرا مثلا تولید شاخ و برگ و فرآیندهای داخلی جریان یابد، قدرت جنگل‌ها به عنوان جاذب کربن کاهش می‌یابد. بنابراین مدل‌های سیستم زمین که فرض می‌کنند پیوند محکمی بین فتوسنتز و رشد وجود دارد، ممکن است در شرایط افزایش نیاز به رطوبت جوی، میزان ترسیب کربن در جنگل‌های آینده را بیش از حد تخمین بزنند.