اکونومیست: حاکمان خلیجفارس میخواهند ثابت کنند که قدرتمندند، اما نیستند!
نشریه اکونومیست مینویسد: حاکمان کشورهای حوزه خلیجفارس قادر به کنترل تهدیدات خارجی نیستند، بنابراین مردم خود را تحت فشار قرار میدهند.
به گزارش «انرژی امروز» به نوشته این نشریه، کویتیها از پنجشنبهها وحشت دارند. چون روزهای پنجشنبه جدیدترین فهرست شهروندانی که توسط امیر شیخ مشعل الصباح، سلب تابعیت شدهاند، منتشر میشود.
ناظران حقوق بشر میگویند که او از ماه مه 2024، 70000 نفر همراه با وابستگانشان یعنی 16درصد کویتیها از تابعیت خود محروم شدهاند. آنها از دسترسی به مشاغل دائمی دولتی، مراقبتهای بهداشتی رایگان و حق مالکیت خانه و کنترل شرکتها محرومند. برخی خودکشی کردهاند.
کویتیها تنها نیست. کشورهای خلیج فارس با یک چشمانداز استراتژیک نگرانکننده روبرو هستند: ایران و شبهنظامیان آن در عراق به سمت آنها موشک پرتاب کردهاند؛ کنترل تهران بر تنگه هرمز صادرات نفت و گاز را کاهش میدهد؛ حفاظت آمریکا دیگر چندان قابل اعتماد به نظر نمیرسد؛ و مدل تجاری آنها در معرض خطر است. حاکمان خلیجفارس که قادر به غلبه بر این تهدیدها نیستند، ظاهرا مصمم هستند ثابت کنند که همچنان در کشور خود قدرتمند هستند: با انتقامگیری از مردم خود!
آنها تحت پوشش جنگ، اقدامات اضطراری شبیه به حکومت نظامی اعمال کردهاند. در سراسر خلیج فارس، دهها هزار نفر تابعیت خود را از دست داده یا اخراج شدهاند. بیش از ۱۰۰۰ نفر، از جمله مهاجران در امارات دستگیر شدهاند. کویت هم معیارهای شهروندی را سختتر کرد. شیخ مشعل گفته: یک پاکسازی ملی در جریان است!
همه کشورهای خلیج فارس به جز عمان، با شیعیان به عنوان ستون پنجم رفتار کردهاند. امارات محل سکونت صدها هزار ایرانی، بیمارستانها، مدارس و باشگاههای ایرانی را پلمپ کرده.
یک مقام امنیتی کویتی میگوید: انگار سرطان کویت را فرا گرفته. همه ما مظنون هستیم.
حتی قبل از جنگ، شیخ مشعل جایگاه کویت را به عنوان یک کشور دموکراتیک منزوی در میان مستبدان خلیج فارس از دستداده بود. در ماه مه ۲۰۲۴، او پارلمان را که از سال ۱۹۳۸ برقرار بود، به حالت تعلیق درآورد و از آن زمان خود حکمرانی میکند.
اما از زمان شروع جنگ، سختگیریها بیشتر شده. برنامههای گفتگو ممنوع شده و دیوانیهها یا همان انجمنهای گفتگوی کویت بسته شدهاند.
محدودیتهای رسانهای حتی به گروههای واتساپ با سه نفر عضو نیز گسترش یافته. انتخابات شهرداری لغو شده. یک دیکتاتوری کامل!
برخی از تحلیلگران امنیتی خلیج فارس نگرانند که این پاکسازی میتواند کشورهای کوچکتر منطقه را بیثبات کند. آنها ثروتمند هستند اما جمعیت کمی دارند و نرخ زاد و ولد پایین است.
همسایگان بزرگتر یعنی ایران، عراق و عربستان چون سایهای هستند بر سر این کشورها.
مثلا تابعیت زنان خارجی که با کویتیها ازدواج کردهاند، مدیران نفتی، بانکداران و سفیر کویت در بریتانیا لغو شده. معیارهای دائما در حال تغییر برای سلب تابعیت نگرانکننده است. یک کویتی میگوید: «چرا باید جانم را فدای کشوری کنم که فقط مرا بیگانه میداند؟» یک ژنرال بازنشسته که کویتیها را در برابر حمله عراق در سال ۱۹۹۱ بسیج کرد هم معتقد است:مطمئن نیستم که اکنون همه برای کشور بجنگند.
فشار بر شیعیان و ساکنان قدیمی ایرانی، احساسات فرقهای را که رو به زوال بود، احیا میکند. امارات مساجد شیعیان را بسته و دهها شیعه را شیعه بازداشت کرده.بسیاری به دنبال ابراز وفاداری هستند و پروفایلهای رسانههای اجتماعی خود را با تصاویر حاکمان امارات جایگزین میکنند و انگشترهای نقرهای بزرگ را از دستشان درآوردهاند. اما بیفایده است. صدها شیعه در سرویسهای امنیتی کویت تنزل رتبه یافتهاند. و در بحرین شیعیان سنتگرا که طرفدار جدایی دین از سیاست هستند، از تسلط فعالان طرفدار ایران شکایت دارند.
عمان در این میان جایگاه خود را حفظ کرده و به دنبال روابط با ایران است. این کشور به دنبال پیوستن به ایران در دریافت هزینه از کشتیهای عبوری از هرمز است. این کشور تنها کشور خلیج فارس است که پروازهای روزانه به ایران را حفظ میکند.
عمان، تنها کشور در میان وزرای امور خارجه خلیج فارس، دفتر تسلیتی را که پس از تروز آیتالله خامنهای توسط سفارت ایران افتتاح شد، امضا کرد و امیدوار است از موقعیت خود به عنوان یکی از تنها دو کشور خلیج فارس که کاملا به این تنگه وابسته نیستند، بهرهبرداری کند و جایگزین امارات به عنوان دروازه اصلی تجارت منطقه شود. مهاجران، از جمله ایرانیانِ امارات و قطر، در حال نقلمکان به آنجا هستند. سیستم سیاسی آن همچنان استبدادیست. اما برخلاف سایر کشورها، از سیاستهای هویتی اجتناب میکند. بازار سهام عمان هم حالا از منطقه پیشی گرفته.
یک تاجر قهوه ایرانی که دفتر منطقهای خود را به مسقط منتقل کرده میگوید: «روزهای دبی به پایان رسیده. اکنون نوبت عمان است.»
