دلایلی برای فروپاشی بازار LNG
آیا بازار الانجی دنیا به دلیل جنگ علیه ایران در تنگه هرمز، در حال فروپاشیست؟ اکونومیست به دیده دیده شک و تردید به آینده بازار الانجی نگاه کرده است.
به گزارش «انرژی امروز» این نشریه نوشت: در 28 ژوئن، کشتی حامل گاز طبیعی مایع Hlaitan، از تگزاس، به سمت فرانسه حرکت کرد. اما بعد مسیر خود را تغییر داد. شرکت توتال انرژیز، اجاره کننده آن، پیشنهاد بهتری از آسیا دریافت کرده بود. طبق گفته کپلر، Hlaitan قرار است در اول اوت به مقصد جدید خود برسد.
این روزها چنین اغییر مسیرهایی رایجاند. خریداران الانجی در آسیا، از اروپاییها برای محمولههای آمریکایی پیشی میگیرند. تانکرهای LNG مدام در حال تغییر مسیر هستند در اروپای به حاشیه رانده شده، تنها 47 درصد ذخایر گاز پر هستند؛ کمترین میزان در 15 سال گذشته.
دلیل این کمبود، قطر است بهعنوان تأمینکننده اصلی آسیا و جنگ علیه ایران توسط آمریکا. در اواسط ژوئن با توافق برای بازگشایی تنگه هرمز، ۱۱ تانکر LNG از این آبراه عبور کردهاند؛ بهتر از هیچ، اما فقط به اندازه سه روز ترافیک عادی.
در ۷ جولای، آمریکا در تلافی حملات ایران به تانکرها از جمله یک تانکر LNG قطری دوباره به ایران حمله کرد. دونالد ترامپ معافیت نفت ایران را هم لغو کرد و اعلام کرد که آتشبس با جمهوری اسلامی «پایان یافته» است.
تحلیلگران انتظار دارند که جریان گاز قطر تا سپتامبر به حالت عادی بازگردد، درست زمانی که اروپا قبل از زمستان دوباره ذخایر خود را پر کند. اما یک سناریوی بدبینانهتر هم وجود دارد.
جنگ در ایران جهان را از یک پنجم جریان گاز طبیعی مایع خود محروم کرده و ۱۷ درصد از ظرفیت صادرات قطر را از بین برده که بازسازی آن سالها طول خواهد کشید.
با وجود عرضه اضافی از آفریقا و استرالیا، و تقاضای کمتر به دلیل صرفهجویی در مصرف برق کشورهای آسیایی، خریدهای معوق کاربران صنعتی و راهاندازی مجدد نیروگاههای زغالسنگ، جهان امسال با کمبود ۴۰ میلیون تن LNG قطر مواجه خواهد شد. این رقم یک دهم عرضه سال گذشته است.
واردکنندگان آسیایی و اروپایی تا جایی که میتوانند منتظر میمانند تا قیمتها کاهش یابد. اما قیمتهای بالا یکی از دلایل است؛ دلیل دیگر این است که قیمت تحویلهای زمستانی بالاتر از قیمتهای امروز نیست.
اگر عرضه قطر تا سپتامبر بازگردد، تقاضای آسیا برای محمولههای آمریکایی باید کاهش یابد، قیمتهای نقدی کاهش یابد و خریداران اروپایی دوباره موجودی خود را پر کنند. تا نوامبر، ذخایر اتحادیه اروپا حدود سه چهارم پر خواهد شد؛ رقمی که کم است اما برای یک زمستان عادی کافی است. قیمتها باید تحت کنترل باشند.
اما بازار آنقدر در مضیقه است که یک سری شوکهای کوچک میتواند باعث بحران شود. در این میان سه خطر بزرگ وجود دارد: اول، ممکن است عرضه نفت خلیج فارس به موقع به بازار برنگردد.
ساعتها پس از اینکه تانکر گاز قطری در 6 جولای در نزدیکی ورودی تنگه هرمز مورد اصابت قرار گرفت، یک تانکر دیگر که به سمت هرمز میرفت، تغییر مسیر داد. 12 تانکر نفتکش در نزدیکی راس لفان منتظر بارگیری هستند.
اما درگیریهای مکرر، چه رسد به فروپاشی آتشبس، میتواند خریداران را نگران کند و آسیا را وادار کند تا برای محمولههای آمریکایی حتی بیشتر پیشنهاد قیمت دهد.
خطر دوم، آب و هوای بسیار بد است. در ماه ژوئن، اروپا دمای بیسابقهای را تجربه کرد که تقاضا برای خنککنندهها و در نتیجه برق را افزایش داد. در آسیا، ال نیز به طور غیرعادی دمای هوا را بالا میبرد و کشورهایی مانند بنگلادش و پاکستان را مجبور به بازگشت به بازار نقدی میکند. آب و هوای گرمتر در هر دو قاره به معنای خرید بیشتر ال ان جی خواهد بود.
خریدهای غیرقابل پیشبینی چین، عدم قطعیت را افزایش میدهد. بزرگترین واردکننده LNG جهان، عمدتا تحت قراردادهای بلندمدت خرید میکند. این کشور گاز را مانند نفت ذخیره نمیکند. آنچه را که نیاز ندارد، مانند ماههای مارس و آوریل، دوباره میفروشد. اما وقتی موج گرما در ماههای مه و ژوئن رخ داد، چین واردات گسترده را از سر گرفت؛ وقتی باران خوشایندی در اواخر ژوئن بارید، واردات عقبنشینی کرد. دمای بالا ممکن است دوباره باعث شود که چین با عجله الانجی بخرد.
خطر سوم این است که زیرساختها از کار بیفتند. خشکسالیهای طولانی مدت، مخازن برق آبی را از کار میاندازند. گیل ایان بوکارا از کپلر خاطرنشان میکند که قیمت برق در سوئیس از قبل به دلیل واردات برق از همسایگانی که از سوختهای فسیلی استفاده میکنند، افزایش یافته است.
اگر رودخانهها به طور غیرعادی گرم باشند، راکتورهای هستهای که به آب سرد نیاز دارند، ممکن است دچار مشکل شوند و در تامین برق مشکل پیش آید.
عوامل ناشناختهای هم وجود دارد. یک ترمینال بزرگ LNG میتواند از کار بیفتد، همانطور که کارخانه فریپورت، که در آن زمان ۴درصد از عرضه جهانی را تشکیل میداد، در سال ۲۰۲۲ آتش گرفت.
اعتصابها، مانند اعتصابات استرالیا در سال ۲۰۲۳، میتوانند تأسیسات تولید الانجی را برای هفتهها غیرفعال کنند. روسیه هم میتواند شیرهای گاز را ببندد.
چندین مورد از این شوکها به طور همزمان میتوانند موارد قابل کنترل را به یک کابوس تبدیل کنند.
آن-سوفی کوربو از دانشگاه کلمبیا میگوید: وقتی اخبار بد انباشته میشوند، تأثیر آنها بر قیمتها میتواند تصاعدی شود. دیگر جای کمی برای تغییر سوخت باقی مانده است.
کشورهای جنوب آسیا مطمئنا مجبور به کاهش تولید خواهند شد. چین، ژاپن و کره جنوبی به اندازه کافی ثروتمند هستند که با قیمت بالا الانجی بخرند. اروپا و این کشورها امسال زمستان یخ نخواهد زد. اما ممکن است با هزینه هنگفت گرمایش مواجه شود.
